Αηδία. Στοπ.

Που λέτε ήτανε στη στάση 2 περιστέρια.
(δηλαδή περισσότερα ήταν, αλλά εγώ είχα βάλει στο μάτι
τα 2 συγκεκριμένα).
Τρώγανε κάτι σποράκια.


Και σε μια στιγμή, το ένα κάνει εμετό! Θα του είχε κάτσει μια
πετρούλα ή κάτι στο στομάχι και το έβγαλε.

Αμέσως, λοιπόν, το δεύτερο περιστέρι έσπευσε...
να φάει τον εμετό του άλλου!. Άχου το μωρέ...


Σιχάθηκα όμως!
Μα δεν έχουν το Θεό τους αυτά τα πτηνά.
Να'ναι καλά, πάντως που διασκεδάζουν εμάς, τον λαό,
όσο περιμένουμε το λεωφορείο του αιώνα.
Με όλες αυτές τις απεργίες δεν έχουμε τρελαθεί αρκετά.


Προφανώς. Ούτε εμείς ούτε τα περιστέρια.
χαρούμενο οκτώβρη σε όλους!. το κατά δύναμιν έστω.
:)) ps.αγαπάμε περιστέρια

lucky/ unlucky

Aγαπητοί αναγνώστες και τυχαίοι αναγνώστες
του ταπεινού τοιαύτου ιστοτόπου!
Έχω χαθεί εντελώς, πως τα περνάτε, πως είναι το καλοκαίρι σας;


Τι να σας πρωτοπώ ότι έχω κάνει το καλοκαίρι ως τώρα.!
..........................................................................................
Τίποτα το ιδιαίτερο, είναι η αλήθεια...
1)Υποτιτλίζω μανιωδώς το Vampire Diaries Season 2.
2)Σαντορίνη πήγαμε με τα παιδιά για μερικές μέρες, πολύ γέλιο.
Πολλή διαφήμιση όμως αυτό το νησί, ενώ υπάρχουν καλύτερα (LEFKADA the best!!!)


Πάρε και μια-δυο φωτογραφίες που βγάλαμε εκεί ως υποδειγματικοί τουρίστες:

                                                                                          
                                                                               
                                                                                  
δε με παί- δε με παίρνετε καλέ

                                                                                  
                                                                                 
                                                                                 
                                                                                 
καραβάκια στο Αιγαίο, δε με παίρνετε καλέ.

.......................................................
Δεν ξέρω, κάθε καλοκαίρι που τελειώνει
δεν μας βρίσκει διαφορετικούς;


Κάθε καλοκαίρι που φεύγω από την πρωτεύουσα και γυρίζω στο νησί...
...και μετά ξαναγυρίζω στην πρωτεύουσα...
είμαι ένας εντελώς διαφορετικός άνθρωπος.


Τα τελευταία χρόνια η αλλαγή ήταν προς το χειρότερο.
Φέτος προς το μακράν χειρότερο.
Oh well...Η ζωή έχει σκαμπανευάσματα.
Για να υπάρχει η ισορροπία.


Μια ακόμη γενική αλήθεια είναι, θα έλεγε κανείς,
ότι έναν χωρισμό τον έχεις ξεπεράσει μέσα σε 2 χρόνια.
Θα έλεγε κανείς ότι 2 χρόνια ή παραπάνω μετατρέπεται σε εμμονή.
Θα έλεγε κανείς ότι έχω τύψεις.
Ακόμα.
Το μόνο που δεν άλλαξε.
Θα έλεγε κανείς ότι θα μετενσαρκωθώ σε σκουλήκι στην επόμενη ζωή μου.


Γι'αυτό προχτές ΕΦΡΙΞΑ που ο μπαμπάς μου
πάτησε μπροστά μου ένα (αθώο) σκαθάρι μέσα στο σπίτι.
(αυτό σε περίπτωση που διαβάζει ο αδελφός μου που παραξενεύτηκε)


ANYWAY.......!!!
Hope life's treating you well, or at least better that it's been treating me :))
ΜΑΤΣ ΜΟΥΤΣ!
xxx