LIVING ON A PRAYER ...the moment i wake up, before i put on my make-up make-up...
Πέμπτη 8 Αυγούστου 2013
la vita e bella (july edition)
Σάββατο 7 Ιανουαρίου 2012
21-12-12
Ήρθε επιτέλους το 2012!!! Πολύς ενθουσιασμός και αγωνία για να δούμε αν θα επαληθευτεί η πρόβλεψη των Μάγια για το τέλος του κόσμου στις 21-12-12.
Συναισθήματα που μοιράζεται όλη η ανθρωπότητα!!!
![]() |
Ε, πως να γλιτώσει και η μητέρα (που έχει σελήνη στους Ιχθείς και έχει 2κεραίες αόρατες να επικοινωνεί με το σύμπαν)
Προχτές ήταν στον καναπέ γεμάτη θλίψη, οπότε και μου λέει
Υuna έλα εδώ να μου πεις ένα ανέκδοτο!.
Τι ήθελε να ζητήσει; Αφού ξέρει πως τα ανέκδοτα που προτιμώ είναι εντελώς κάφρικα ή τεράστια (ξέρετε από αυτά που κρατάνε για ώρα και ώρα εως ότου σπάσουν τα νεύρα των ακροατών)
Άρχισα λοιπόν και εγώ να ιστορούμαι την αγαπημένη μου σειρά ανεκδότων της μικρής Αννούλας (ΣτΜ : το χαροκαμένο παιδί χωρίς πόδια, χέρια, με τον καρκίνο κτλ
Π.χ. Τί έχει η μικρή Αννούλα που δεν έχουν τα άλλα παιδάκια; Καρκίνο.)
Γύρω στα 20 μετρήσαμε!! Σούπερ.
Είχα πεθάνει στα γέλια και σταμάτησα εκεί γιατί με πονούσαν οι κοιλιακοί μου και είχα δακρύσει. Η μητέρα, δε, όλη τη διάρκεια σταυροκοπιόταν και απεύθυνε προσευχές στους αγίους.
Δεν εκτίμησε με άλλα λόγια την προσπάθεια να την ανεβάσω ψυχολογικά!!
Δηλαδή σε σχέση με τη μικρή Αννούλα δεν είμαστε όλοι μια χαρά;; Δεν είναι τα πιο αισιόδοξα ανέκδοτα στο σύμπαν;; Μνήστητί μου Κύριε!
Τέλος πάντων, με αυτά και αυτά να ευχηθώ τα καλύτερα για το 2012. Ασχέτως από τους Μάγια έχω το καλύτερο προαίσθημα για αυτή τη χρονιά. Ειλικρινά ομιλώ, αν δεν είχα δεν θα το ανέφερα.
ΦΙΛΙΑ ΜΠΛΟΓΚΟΣΦΑΙΡΑ,
ΜΟΥΑΑΑΤΣ
Peace
(προσεχώς ανάρτηση με φωτογραφίες του Pepe)
Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου 2011
μετακόμιση
μετακόμισα...πίσω στο πατρικό...
τέλος τα φοιτητικά τα χρόνια...
6μέτρησα, πλην 1 που ήταν ο χρόνος που πέρασε
και θέλω να σβήσω απ'τη μνήμη μου=5
(μαθηματικά και ξερό ψωμί)
να μιλήσω για συναισθήματα τώρα;
Να σας πω πως νιώθω;
Μμμμ, ξέρω τι θα κάνω!
Θα σας πω πως νιώθω!
GO
έτσι

έτσι σε στυλ χωρίς προορισμό
Αλλά είμαι αισιόδοξη!
"Knowing you'll always be welcome,
no matter what has changed.
That's what having a home is all about"
ffxiii quotes
Όσοι από εσάς σπουδάζετε ακόμη ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΕΤΕ!!! Δεν κρατάει για πάντα...
Ειδικά όσοι είστε στο εξωτερικό. Εσείς να το διασκεδάσετε περισσότερο!!!
ΛΟΙΠΟΝ!
Φιλικοί ασπασμοί από μένα και ευχές για έναν υπέροχο γιορτινό μήνα!
bye guys
xoxo
Δευτέρα 24 Οκτωβρίου 2011
Τετάρτη 11 Μαΐου 2011
άρης στον σκορπιό και η κατάρα του Τουταγχαμών
Άαι σιχτίρ δηλαδή!!...Αμάν πια με την γκαντεμιά......Μία ανάσα δεν μπορούμε να πάρουμε....!!
Θα γυρίσει όμως ρεεε, που θα πάει, τροχός δεν έιναι???
Θα γυρίσει.....
Το 'χω παράπονο ομως...ΕΜΕΝΑ ΜΕ ΡΩΤΗΣΑΝΕ ΟΤΑΝ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΑΝ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΕΧΩ ΑΡΗ ΣΤΟΝ ΣΚΟΡΠΙΟ???EEEE???
Δε με ρωτήσανε κυρίες και κύριοι....
Και για την κατάρα, ούτε λόγος να γίνεται
ΕΝΟUGH!..
-Όχι, όχι, κυριε, μή φεύγετε παρακαλώ, έχετε ρέστα!!!!
σε μένα πάει η μούτζα προς αποφυγή παρεξηγήσεων[
Προτάσεις για όσους ενδιαφέρονται να ψάξουν για αστρολογικά τους:
www.alwaysastrology.com/
www.astrofree.gr
www.cafeastrology.com
www.tribes.tribe.net (ειδικά για το black moon lilith)
!!!!!!!!!!!!!!
και πολλά άλλα
ποτέ δεν μπορείς να μάθεις αρκετά για την αστρολογία...!!
LOVE IT!
]
take care, people
PEACE
xD
Τρίτη 12 Απριλίου 2011
archive '10
All the used-to-be-promises withering in the valley of time
You smell the rust
Never daring to grasp a flower.
take me away
Plain is the pain of dreams
Past selves lingering
Someone behind crying,
The footsteps you left in the mud, leading you to the start.
take me away
To the shards of a broken mirror
A far away echo of unknown screams
And when the secret streams whisper in the night
I’ll pretend everything is alright,
Like no one’s there, nothing to scare me.
take me away
Remember the beginning?
At the bottom of the river lied revenge.
The shine that led the magic shell,
The shell holding your wish as it sank down.
You wished your new self to drown with it.
TO TAKE YOU AWAY
Along with the word stay
Along with the toy ball that no one was after.
And while the soulless rock was sinking,
You thought and thought and couldn’t stop thinking
If only it would stay because you didn’t…
Take me away
Because I’d trade the world for loneliness
Just now.
-από το περυσινό αρχείο, με ανάμεικτα συναισθήματα, χαίρομαι που είμαι συνεπής τουλάχιστον στα συναισθήματά μου!.
Τί κάνετε εσείς; Αναγνώστες ή περαστικοί. Κάνετε υπομονή όπως εγώ;
Πώς σας αρέσει η άνοιξη? Ωραιότατη είναι, σούπερ!.
τα'χουνε λύσει τα προβλήματά τους αυτοί οι άνθρωποι....
:/
K I S S E S TO ALL!!!!!!!!
Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου 2011
spar ή γραβάτα?
Οι λέξεις αρχίζουν να συσσωρεύονται
και να μη χωράνε πουθενά
Γίνονται χείμαρρος
από ρίγες, πολλές ρίγες
Με μπλέ από πάνω
Η κάθε ρίγα μία υπόσχεση,
νοτίζει τη σκέψη,
Παρασέρνει τα άλογα του μυαλού
-τα άλογα είναι πράσινα
σαν τα πεσμένα φύλλα από τα δέντρα, που αργοπεθαίνουν στην άκρη του πεζοδρομίου.
Ρίχνω και ένα αποτσίγαρο κάτω
να καλύψει τη θλίψη του μισοπεθαμένου φύλλου.
Ποιός εγώ? Όχι δεν είμαι μακάβρια.
Ο δρόμος αυτός δεν έχει δομή.
Μπροστά δοσμένες ευκαιρίες
πίσω χαμένες ευκαιρίες
κατα ποδας η ηχώ μίας αμφιβολίας
απαιτήσεις από όλες τις κατευθύνσεις.
Το μπαλάκι για τα νεύρα που μου έδωσες
ΩΧ
το πήρε η κατηφόρα, πάει κύλησε κι αυτό.
Αμέσως όλα τα μάτια αληθώρισαν πάνω του.
Μα δεν έτρεξε κανείς.
Φτου.
Φτού σου κι εσένα που κοιτάς!
Το μπαλάκι πάει, αλάργεψε και εχάθη.
Μα τί κάνεις??!
Εχάθη σου λέω, δρόμο!!!!
Πήγαινε να ζήσεις να χαρείς.....
Κράτα τα νεύρα σου και στείλτα κάπου αλλού.!
Κατάλαβες?
Δευτέρα 29 Μαρτίου 2010
twinkle twinkle little star

Ελεύθερη από τις αποφάσεις, τις συνέπειες των αποφάσεων-των δικών μου και των άλλων...
Eσύ είσαι μαζί μου, με αυτό τον αέρα της υπερηφάνιας που σε διακρίνει, με μια αρχοντιά αναμφισβήτητη...
Δεν ήταν αυτός ο λόγος που σε αγάπησα άλλωστε; Και ο λόγος που άπειρες φορές έχω δηλώσει οπαδός σου;
Το ξέρεις ότι θα συνεχίσω να το δηλώνω, είναι το μόνο σίγουρο, ότι πριν παρατήσω εσένα θα έχω ήδη παρατήσει τον εαυτό μου...
Αυτό δεν θέλεις; Έναν άνθρωπο δεδομένο.
Δυνατό, να στέκεται στα πόδια του, ορμητικό...
Να τον πληγώνεις και αυτός να μην χαμπαριάζει. Μονάχα να σε θαυμάζει.Γιατί δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά...
Λοιπόν, βρίσκομαι σε αυτούς τους δρόμους όπου οδηγήθηκα από άλλα μικρά δρομάκια γιατί όλη μου τη ζωή περπατάω και περπατάω και περπατάω...
Γιατί για όλους είναι πιο εύκολο να περπατάνε χωρίς να σκέφτονται, να γεμίζουν τα αυτιά τους με ήχους ξένους, όχι δικούς τους,
είτε ζηλεύοντας αυτά που ακούν είτε με το να φαντάζονται ότι τα ζουν γλιτώνοντας έτσι τη ζήλια...
Το ξέρω, το ξέρεις, το ξέρουμε όλοι...
Αλλά σε ρωτώ το εξής:
Για πόσο ακόμα θα με θεωρείς δεδομένη;
Ο βράχος δεν ξέρει πότε θα γίνει ο σεισμός που θα τον σπάσει. Ή πότε θα πέσει το κύμμα πάνω του ορμητικά να τον κομματιάσει...
Αν θέλεις βασίσου πάνω μου. Αλλά να ξέρεις πως αν πέσω θα πέσουμε μαζί...Όταν σπάσω θα σπάσεις μαζί μου και θα γίνουμε χίλια μύρια κομμάτια, θα σκορπιστούμε στις 5 ηπείρους και πιο μακρια...
Αυτό δεν περιμένεις;










